Realization

Well, hindi na ko makatulog, so bakit ko pa pipilitin sarili ko. Hahaha!
Anyway, it's 4:25am, and I'm still wide awake. Kakapost ko lang, pero nagpost ulit ako, at nagpost ulit ako. Okay. All I want to say is, I don't know.

I'm thankful, dahil binigyan ako ni God ng chance mabuhay ngayon. Hihi. Drama ko. Wala naman kasi ako masabi. I just had a realization a while ago, nung nakita ko kung gaano kadami ang friends ko. =))
Turns out, wala pala. Joke. I don't know. mababa lagi ang confidence ko. All I care about is the happiness of other people, na umabot sa point na pati bestfriend ko, pinapagalitan na ako kasi I have the choice daw na paligayahin ang sarili ko, na wag ko raw alalahanin ang tingin ng ibang tao sa akin. But I can't. I really can't. Kahit anong pilit ko, I will always be this shy and insecure girl. Yes, walang hiya ako, pero, di alam ng iba na nasasaktan din ako, and I don't care. Gusto kong maging masaya sila sa tapat ko, I want them to not to care for me, ayokong may naiintimidate sa harapan ko. I am never this kind of girl na nabubuhay na nalalalaman nyang pinaguusapan sya. I want to look good to others. Gusto kong matuwa sila sa kin. But that will never happen.

I was always this pessimistic person. Honestly, bi talaga. Hahaha. Something always push me down, and that is the nega side. Hahaha. And something always pull me up. Yun naman ang positive side. I think, yeah. Bipolar ako.

And I don't care. Kanya kanyang buhay 'to. Pakialaman mo sayo. :)